Scroll down for English
Mij kan niets gebeuren… toch?
Ik spring al sinds 1986 uit vliegtuigen en heb jarenlang bergen beklommen. Voor mij voelt dat eigenlijk helemaal niet stoer of gevaarlijk. Het zijn gewoon sporten die bij mijn leven hoort. Ik heb ook aan motorcross gedaan en fiets nog steeds veel op mijn racefiets.
Acht jaar geleden werd ik tijdens het fietsen frontaal aangereden door een auto. Ik liep een hersenbloeding en een gebroken rug op en moest opnieuw leren lopen. Dat gebeurde nota bene terwijl ik op een fietspad reed! Sindsdien weet ik beter dan ooit dat je niet altijd zelf bepaalt wat er gebeurt.
Toch ben ik voor mezelf niet snel bang: ergens diep vanbinnen denk ik dat mij niets kan gebeuren, omdat ik me heel bewust ben van wat ik doe. Maar als mijn kinderen gaan bergbeklimmen, parachutespringen of op een racefiets stappen, is dat een heel ander verhaal. Dan ben ik de regie kwijt.
Misschien is dat wel het vreemde aan risico: zolang je zelf degene bent die de keuze maakt, voelt het beheersbaar. Zodra iemand van wie je houdt die keuze maakt, blijkt hoeveel je eigenlijk níét kunt controleren en hoe heftig dat kan voelen.
Nothing Can Happen to Me… Can It?
I’ve been jumping out of aeroplanes since 1986 and have spent many years climbing mountains. To me, that has never really felt particularly brave or dangerous. They are simply sports that have become part of my life. I have also raced motocross bikes and still spend plenty of time on my road bike.
Eight years ago, I was hit head-on by a car while cycling. I suffered a brain haemorrhage and a broken back, and had to learn how to walk again. The irony was that it happened while I was riding on a cycle path. Since then, I have learned more clearly than ever that you do not always get to decide what happens to you.
Even so, I am rarely afraid for myself. Somewhere deep down, I carry the belief that nothing can happen to me because I am so aware of what I am doing. But when it comes to my children climbing mountains, skydiving, or getting on a racing bike, it is a completely different story. Then I am no longer in control.