Scroll down for English
Bergen verzetten
Ik ben vrouw, moeder, dochter, partner, fiscaliste, bouwvrouw, teamleider, fanatiek Feyenoordfan én mantelzorger.
Toen onze oudste zoon werd geboren, was er niets dat erop wees dat er iets anders was dan anders. Na korte tijd begon hij echter extreem veel te huilen. Hij wilde graag gedragen worden, had moeite met alleen in bad gaan en met vreemde structuren.
Het leek allemaal ‘leeftijdsadequaat’, zoals de experts het benoemden. Mijn moedergevoel zei iets anders. Maar hij blaakte van gezondheid en ontwikkelde zich verder goed. Het was een pienter mannetje met wat bijzondere trekken. Niks om je zorgen over te maken, toch?
Op de basisschool liep hij echter helemaal vast. We stuurden midden in de coronatijd een vrolijk en actief mannetje naar school. Hij had zoveel zin om te gaan leren. Binnen enkele maanden was hij onherkenbaar. We konden nauwelijks meer contact met hem krijgen. Motorisch liep hij achter en ook cognitief leek hij niet mee te kunnen. Mijn man en ik deden alles wat in onze macht lag om hem te helpen en lieten onderzoek doen. Enkele maanden later kreeg onze zoon het etiket autisme. Voor zijn basisschool een reden om enkele maanden later hun handen van hem af te trekken. In dezelfde periode kreeg ook mijn man de classificatie autisme. Ik volgde intussen cursus na cursus over autisme en hoogbegaafdheid, zocht hulp op alle specialistische vlakken en las alles wat los en vast zat over het onderwerp. Ik maakte schema’s en picto’s, oefende met mijn zoon met sociale verhalen, bouwde parcours in de huiskamer en paste telkens weer de ondersteuning aan, zodat hij stapje voor stapje kon groeien. Inmiddels mag ik mezelf een echte autisme-expert noemen en help ik soms ook anderen bij hun vraagstukken over prikkelverwerking, dagschema’s, leren en alle uitdagingen die bij het leven van een kind met autisme komen kijken.
Als ik vooraf had geweten voor welke uitdagingen en welk verdriet ik zou komen te staan, was ik er nooit aan begonnen. Tegelijkertijd: als ik nu naar mijn rijke gezin kijk, met alle uitdagingen die we met elkaar hebben overwonnen, vervult mijn hart zich met liefde en trots. En hoewel ik me vaak voel tekortschieten in alles wat dit gezin van mij vraagt, weet ik verstandelijk dat ik in de afgelopen vier jaar zoveel ben gegroeid, zoveel heb geleerd, dat ik ook best een beetje milder mag zijn voor mezelf.
Ik was bang dat dit mij een blok aan het been zou maken in plaats van een goede werknemer; iemand die er nooit is en bij wie alles draait om het privéleven. Ik ben er echter van overtuigd dat al deze kennis en levenservaring van mij een manager maakt met een stevig fundament én een open blik. Mijn kennis over autisme komt ook op de werkvloer regelmatig van pas. Ik kan zowel thuis als op mijn werk bergen werk verzetten.
Ik ben mijn oudste dankbaar voor alle levenslessen die hij me leerde en kan inmiddels soms met trots kijken naar de vrouw die zijn moeder is geworden.
Moving mountains
A woman, a mother, a daughter, a partner, a tax adviser, a builder, a team leader, a devoted Feyenoord supporter, and a carer.
When our eldest son was born, there was nothing to suggest that anything was different. Before long, however, he began to cry excessively. He wanted to be carried constantly, struggled with bathing on his own, and found unfamiliar textures difficult.
Everything seemed to be “age-appropriate,” as the experts described it. My instincts as a mother told me otherwise. Yet he was healthy, and his development appeared to be progressing well. He was a bright little boy with a few distinctive traits. Nothing to worry about, surely?
However, once he started primary school, things began to unravel. In the middle of the Covid pandemic, we sent a cheerful, energetic little boy off to school. He was so excited to start learning. Within a few months, he was almost unrecognisable. We could barely reach him anymore. He fell behind motorically, and cognitively he also seemed unable to keep up.My husband and I did everything within our power to help him and arranged for further assessments. A few months later, our son received a diagnosis of autism. For his primary school, however, that was reason enough to give up on him just a few months later. During the same period, my husband was also diagnosed with autism. In the meantime, I threw myself into course after course on autism and giftedness, sought support from specialists in every relevant field, and read everything I could get my hands on about the subject.
I was determined to understand what my family needed. I created schedules and visual supports, practised social stories with my son, built obstacle courses in our living room, and continually adapted the support around him, helping him grow one small step at a time. Today, I can confidently call myself an autism- expert. I sometimes help others navigate questions around sensory processing, daily routines, learning, and the many challenges that can come with raising a neurodivergent child. If I had known in advance the challenges and heartbreak that lay ahead, I would never have chosen this path. And yet, when I look at my family today, with all the obstacles we have overcome together, my heart is filled with love and pride.
Although I often feel as though I fall short of everything this family asks of me, I know, rationally, that over the past four years I have grown enormously and learned so much.
Perhaps I can afford to be a little kinder to myself. I was afraid that all of this would become a burden rather than a strength at work; that I would be seen as someone who was never available and whose life revolved entirely around personal circumstances. But I am convinced that these experiences and the knowledge they have given me have made me a manager with a strong foundation and an open mind. My understanding of autism regularly proves valuable in the workplace as well. Both at home and at work, I am capable of moving mountains.
I am grateful to my eldest child for all the life lessons he has taught me. And these days, I can sometimes look with pride at the woman I have become as his mother.